Grooven in Galicië

Ik zou het je vergeven als je naar een opname van Galicië's traditionele folkmuziek luistert en denkt dat het een onontdekte beweging van Riverdance is, hoewel ik het je niet zou vergeven als je echt naar Riverdance zou luisteren. Ik zou het ook begrijpen als je de neiging krijgt om een jig te doen terwijl je luistert naar de traditionele folkmuziek van Galicië, want het heeft dezelfde aanstekelijke kwaliteit als Keltische muziek. Dit is geen toeval.

De cultuur van Galicië is regelmatig gezegend met Keltische cultuur, van de eerste sporen rond 600 jaar voor Christus, tot de middeleeuwen toen de regio de belangrijkste pelgrimsbestemming van Europa werd. Meer recentelijk heeft Ierse en Schotse folkmuziek een directe invloed gehad op Galicische folk en folkrock, wat heeft bijgedragen aan een heropleving van het genre die werd aangewakkerd door het einde van het verstikkende regime van Francisco Franco.

Het Festival Internacional do Mundo Celta, opgericht in 1977, was een belangrijke factor in de ontwikkeling van moderne Galicische folkmuziek, en bood een platform waarop opkomende Galicische bands konden optreden en erkenning konden krijgen. Inderdaad, feesten en festivals zijn intrinsiek met de traditionele muziek van de regio verweven, en komen volop voor op de culturele kalender van Galicië. In juli en augustus alleen zijn er meer dan 100 evenementen, wat meer dan één per dag betekent!

Vandaag de dag zijn evenementen zoals Festival Celta de Ortigueira de vlaggendragers van de Galicische folkmuziek. Voor het eerst gehouden in 1978, is Ortigueira een van de grootste muziekfestivals van Spanje, dat in 2003 door het Spaanse ministerie van Economie is aangemerkt als een evenement van nationaal toeristisch belang, met een focus op Keltische tradities die recentelijk is verbreed om muzikale tradities van over de hele wereld op te nemen.

Een ander belangrijk evenement is het Festival van Sint-Jacobus de Apostel, de eindbestemming van een van de wereld's meest oude pelgrimsroutes, samen met Festa do Monte, een evenement dat eindigt met groepen kleurrijk geklede deelnemers die op trommels slaan en elkaar met rode wijn besprenkelen. Klinkt als een typische avond uit in Liverpool voor ons...

Galicische muziek kenmerkt zich door het gebruik van de gaita, een verwant van de doedelzak, samen met de hurdy gurdy (geen gegiechel achterin graag) en een verscheidenheid aan blaas- en percussie-instrumenten. Samen creëren ze nummers die gezongen kunnen worden, of instrumentaal genoten, waarvan de oudste vorm de alalá wordt genoemd (stel je voor dat Julie Andrews 'La, een noot om Sew te volgen...' zingt).

Degenen die meer willen leren over de muziek van Galicië moeten beginnen met Carlos Núñez, de voorhoede van de heropleving van de Galicische folkmuziek en de grootste ster van de beweging. Núñez studeerde blokfluit aan het Koninklijk Conservatorium in Madrid voordat hij afstudeerde en een reputatie opbouwde als een spannende virtuoos. Commercieel succes volgde met zijn doorbraakalbum in 1996, Brotherhood of Stars, dat 100.000 exemplaren verkocht, waardoor Núñez in de schijnwerpers kwam en samen met hem, de folkmuziek van Galicië.