Przywróć Ślady Przeszłości na Szlaku Świętego Jakuba
Triumfalne poczucie osobistej satysfakcji i fizycznego poświęcenia na El Camino de Santiago
/usefulinfo/airportsKatedra Santiago de Compostela jest jednym z najświętszych miejsc w chrześcijaństwie i jedną z największych atrakcji Galicji. Uznawane jest za miejsce pochówku św. Jakuba Większego, jednego z Dwunastu Apostołów Jezusa Chrystusa. To również ostateczny cel jednej z najstarszych tras pielgrzymkowych na świecie - Droga Świętego Jakuba - która istnieje od ponad 1000 lat. Najwcześniejsze zarejestrowane wizyty w sanktuarium świętego miały miejsce w VIIIwieku, a do XII wieku pielgrzymka była już w pełni ugruntowana, przyciągając oddanych katolików z całej Europy.th century the pilgrimage was fully established, attracting devoted Catholics from across the whole of Europe.
Rozprzestrzenienie się dżumy i religijne oraz polityczne wstrząsy, które wstrząsnęły Europą w XVIwieku doprowadziły do spadku liczby pielgrzymów, a na początku lat 80. XX wieku tylko garstka przybywała do Santiago de Compostela każdego roku. W ostatnich czasach jednak trasa zyskała na popularności, co z pewnością jest częściowo związane z tym, że Rada Europy uznała ją za pierwszą 'Europejską Trasę Kulturalną' w 1987 roku, a UNESCO ogłosiło katedrę i otaczający ją obszar miejscem światowego dziedzictwa w 1985 roku. century led to a decline in the number of pilgrims, and by the early 1980s only a handful were turning up in Santiago de Compostela each year. In recent times, however, the route has seen a resurgence in popularity, which is no doubt partly due to the Council of Europe designating it the first ‘European Cultural Route’ in 1987 and by UNESCO declaring the cathedral and surrounding area a World Heritage Site in 1985.


Jak w przypadku każdej pielgrzymki, nie ma dokładnej ani 'poprawnej' trasy; tradycyjnie uczestnicy po prostu podróżowali pieszo od swoich drzwi do miejsca docelowego, prawdopodobnie korzystając z najszybszej drogi. W rezultacie przez wieki wytyczono wiele głównych ogólnych tras, takich jak Droga Francuska, Droga Angielska i Droga Portugalska, aby wspomnieć o kilku.
Zdecydowanie najpopularniejsza wśród współczesnych wędrowców jest Droga Francuska, która zaczyna się w francuskiej gminie Saint-Jean-Pied-de-Port, przechodzi przez zdumiewająco malowniczy łańcuch górski Pirenejów do Hiszpanii, a następnie wije się przez 780 kilometrów przez północ kraju, mijając takie wielkie miasta, jak Pampeluna, Burgos i León. (Idąc pieszo, można spodziewać się, że będziesz na szlaku przez około miesiąc). Zgodnie z dawną tradycją, po przybyciu niektórzy ludzie idą dalej poza miasto, aby ostatni odcinek pokonać do wybrzeża, gdzie mogą znaleźć muszlę przegrzebka na plażach Padrón. Jest to wysoce symboliczny obiekt i działa jako metafora dla pielgrzymki; rowki w muszli spotykają się w punkcie centralnym, który reprezentuje różne trasy podróży, które ostatecznie łączą się w jedną. Oprócz wartości symbolicznej, w dawnych czasach muszla służyła zarówno jako przedmiot praktyczny (do trzymania jedzenia i zbierania wody), jak i dowód pielgrzymki - pamiątka, jeśli chcesz.
Inną popularną trasą, zdecydowanie mniej męczącą, jest Droga Portugalska, która zaczyna się w Porto w północno-zachodniej Portugalii i prowadzi na północ przez 227 kilometrów, przekraczając rzeki Lima i Minho, zanim wejdzie do Hiszpanii, przechodząc przez Padrón (nie zapomnij o swojej muszli!) i dalej do Santiago de Compostela.
Ale oczywiście, w dzisiejszych czasach ludzie mogą pozwolić sobie na znacznie bardziej wybredne trasy niż ich poprzednicy, nawet do tego stopnia, że latają bezpośrednio do Lotniska Santiago de Compostela i łapią taksówkę do miasta. Nie ma potrzeby mówić, że w pewnym sensie podważa to triumfalne poczucie osobistego spełnienia i fizycznego poświęcenia, które czyni pielgrzymki tym, czym są, ale z drugiej strony, to znacznie mniej kłopotów (zależnie oczywiście od tego, jaką linię lotniczą wybierzesz).


Zakładając, że dotarłeś tam w ten czy inny sposób, co cię czeka?
Jedno z najbardziej fascynujących miejsc na świecie, mówiąc wprost. Ale dla tych, którzy potrzebują więcej informacji, czytaj dalej...
Jak dobre wino, to niezwykłe miasto wydaje się tylko poprawiać z wiekiem. Powstało w oszałamiającym tempie po 'odkryciu' grobu św. Jakuba przez religijnego pustelnika w 813 roku, który rzekomo został poprowadzony do tego miejsca przez jasną gwiazdę. Ważność tego odkrycia została później - co nie dziwi – z dużą energią podważona wśród wiodących historyków, ale w tamtym czasie uznano to za cud. Kościół (obecnie katedra) został wzniesiony nad świętymi szczątkami przez króla Alfonsa II, pielgrzymi zaczęli przybywać tłumnie, a w ciągu kilku lat stało się to czymś w rodzaju meczetu dla ludzi wierzących w chrześcijaństwo; ludzi, których wówczas można lepiej określić jako 'wszystkich w Europie'.
Jest teraz jednym z najlepiej zachowanych historycznych miast w Europie, a nawet dzisiaj bijącym sercem Santiago de Compostela jest jego Stare Miasto, labirynt brukowanych uliczek otaczających wielką katedrę. Atmosferyczne tawerny i bary tapas są w obfitości, a urokliwe małe sklepy rozstawione są na zadaszonych chodnikach, sprzedające wszystko od antyków po sprzęt turystyczny (choć możesz nie mieć z tego dużego pożytku, gdy już tam dotrzesz).
Sama katedra jest wskazówką; wysoka masa jaskrawych wież i ochrowych posągów, oraz takie skomplikowane rzeźby wokół jej fasad, że potrzebowałbyś szkła powiększającego, aby je w pełni zrozumieć. Bez wątpienia najwspanialsza część jej zewnętrza to fasada zachodnia (główne zdjęcie), która jest zdominowana przez dwa uderzające średniowieczne wieże – zbudowane w stylu barokowym – stojące po obu stronach wejścia. Tuż za nimi znajduje się Portyk Chwały (Portico de la Gloria), który zdobią niezwykłe rzeźby kamienne wykonane przez legendarny architekt romański Maestro Mateo w XIIwieku. Wewnątrz drzwi stoi posąg św. Jakuba na marmurowym słupie wita swoich pielgrzymów. Zwyczajem jest, aby pielgrzymi kładli swoje prawe ręce na słupie w podziękowaniu za bezpieczne przybycie; ta starożytna praktyka doprowadziła do zauważalnego odcisku dłoni, który był z czasem wytarty w marmur. U stóp słupa znajduje się rzeźba Maestro Mateo i, co ciekawe, pielgrzymi uderzają głowami w ten słup, wierząc, że przekaże im część swojej nieskończonej mądrości. Proszę, niech nikt się nie śmieje z tyłu. century. Inside the doorway a statue of Saint James stands atop a marble pillar welcoming his pilgrims. It is customary for them to place their right hands on the pillar by way of thanks for a safe arrival; this ancient practice has actually led to a noticeable handprint that’s been worn into the marble over the centuries. At the foot of the pillar is a sculpture of Maestro Mateo and, rather interestingly, pilgrims bang their heads against this in the belief that he will transfer some of his infinite wisdom. No sniggering at the back please.
Wnętrze romańskie jest po prostu wspaniałe, ponad słowa. Rozplanowane w stylu krzyżowym (wyobraź sobie kształt krzyża), nawa ma prawie 100 metrów długości, a sklepione sufity wznoszą się na wysokość 22 metrów, spotykając się w punkcie przecięcia jako wielka kopuła. Kiedy Dzień Św. Jakuba przypada w niedzielę, ogromny, wykonany z solidnego złota kadzielnic (naczynie, w którym spala się kadzidło) jest zawieszany z kopuły na długiej linie i huśtany tam i z powrotem, wypełniając katedrę kłębami kadzidła. Niestety, to nie wydarzy się znowu aż do 2021 roku (ostatni raz miało to miejsce w 2010 roku - zobacz wideo poniżej), ale z pozytywnej strony, da ci to mnóstwo czasu, aby się wysportować.
Pod głównym ołtarzem, w cieniu krypty, spoczywa św. Jakub.
Nie musisz przynależeć do żadnej religii, aby doświadczyć Drogi Świętego Jakuba - w rzeczywistości, dziennikarz i krytyk sztuki, zagorzały ateista, Brian Sewell, podróżował francuską trasą samochodem dla swojego Nagi Pielgrzym serii telewizyjnej w 2003 roku - i jeśli po prostu nie masz czasu ani energii, aby odbyć prawdziwą pielgrzymkę, odwiedzenie jej ostatecznego celu może być poruszającym doświadczeniem, niezależnie od wysiłku, jaki kosztowało dotarcie tam.

Wideo o Santiago de Compostela