Tańcząc w Galicji
... grupy kolorowo ubranych uczestników bijących w bębny i polewających się nawzajem czerwonym winem
Przebaczyłbym ci, że słuchałeś nagrania tradycyjnej muzyki ludowej i myślałeś, że to była niesłyszana interpretacja Riverdance, chociaż nie przebaczyłbym ci, że naprawdę słuchałeś Riverdance. Zrozumiałbym również, gdybyś miał ochotę zatańczyć jig, podczas gdy słuchasz tradycyjnej muzyki ludowej Galicji, ponieważ ma ona tę samą zaraźliwą jakość co muzyka celtycka. To nie jest przypadek.
Kultura Galicji była regularnie wzbogacana przez kulturę celtycką, od pierwszych śladów około 600 roku p.n.e., do średniowiecza, gdy region stał się wiodącym miejscem pielgrzymek w Europie. W późniejszym czasie irlandzka i szkocka muzyka ludowa miała bezpośredni wpływ na galicyjską muzykę ludową i folk rock, przyczyniając się do odrodzenia tego gatunku, które zostało rozbudzone przez koniec duszącego reżimu Francisca Franco.




Międzynarodowy Festiwal Mundo Celta, założony w 1977 roku, był ważnym czynnikiem w rozwoju nowoczesnej muzyki ludowej Galicji, stanowiąc platformę, na której aspirujące galicyjskie zespoły mogły występować i zdobywać uznanie. Rzeczywiście, festiwale i fiestas są nierozerwalnie związane z tradycyjną muzyką regionu i obficie występują w kalendarzu kulturalnym Galicji. Tylko w lipcu i sierpniu odbywa się ponad 100 wydarzeń, co oznacza więcej niż jedno dziennie!


Dziś wydarzenia takie jak Festiwal Celta de Ortigueira nosi flagę galicyjskiej muzyki ludowej. Po raz pierwszy zorganizowany w 1978 roku, Ortigueira jest jednym z największych festiwali muzycznych w Hiszpanii, został uznany za Wydarzenie o Narodowym Znaczeniu Turystycznym przez hiszpańskie Ministerstwo Gospodarki w 2003 roku, z naciskiem na tradycje celtyckie, które później rozszerzyły się na tradycje muzyczne z całego świata.
Innym ważnym wydarzeniem jest Festiwal Świętego Jakuba Apostoła, ostateczny cel jednej z naj starszych tras pielgrzymkowych na świecie, wraz z Festa do Monte, wydarzeniem, które kończy się grupami kolorowo ubranych uczestników bijących w bębny i polewających się czerwonym winem. Brzmi jak typowa noc w Liverpoolu dla nas...




Muzyka galicyjska wyróżnia się użyciem gajdy, krewniaka dud, wraz z hurdy-gurdy (proszę, żadnego chichotania z tyłu) i różnorodnymi instrumentami dętymi i perkusyjnymi. Razem tworzą utwory, które mogą być wykonywane z wokalem lub cieszyć się instrumentalnie, z najstarszą formą nazywaną alalá (wyobraź sobie Julie Andrews śpiewającą ‘La, nutę do podążania za Sew’...).
Ci, którzy chcą dowiedzieć się więcej o muzyce Galicji, powinni zacząć od Carlosa Núñeza, czołowej postaci odrodzenia galicyjskiej muzyki ludowej i największej gwiazdy tego ruchu. Núñez studiował sztukę gry na flecie w Królewskim Konserwatorium w Madrycie, zanim ukończył studia i zdobył reputację ekscytującego wirtuoza. Sukces komercyjny przyszedł wraz z jego przełomowym albumem w 1996 roku, Brotherhood of Stars, który sprzedał się w 100 000 egzemplarzy, wystrzeliwując Núñeza na szczyty sławy, a z nim galicyjską muzykę ludową.